Spowiedź św.

a ściślej Sakarment Pokuty i Pojednania, to niezwykły dar Zmartwychwstałego Pana, gdy w pierwszy dzień po zmartwychwstaniu posłał Ducha Świetego na Apostołów, aby ODPUSZCZALI GRZECHY, albo je zatrzymywali (gdy penitent, czyli osoba spowiadająca się przychodzi bez żalu za grzech, lub nie myśli o poprawie lub zadośćuczynieniu). Jest to sakrament radości z powodu odnalezienia owcy, grzesznika, to rzucenie się syna marnotrwanego w ramiona Ojca. Kapłan wypowiada nad penitentem słowa modlitwy: Bóg, Ojciec miłosierdzia, który pojednał świat ze sobą przez śmierć i zmartwychwstanie swojego Syna i zesłał Ducha Świętego na odpuszczenie grzechów, niech ci udzieli przebaczenia i pokoju przez posługe Kościoła. I ja odpuszczam tobie grzechy w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego". Z tych słów wynika, że kapłan jedna człowieka Bogiem i z Kościołem, któremu jego grzechy zadały rany.

Aby dobrze przygotowac swoją spowiedź należy zrobić rachunek sumienia (warto sięgnąć do jakiejś książeczki do nabożeństw, gdzie się znajdują różne propozycje "Rachunku sumienia"), nastepnie szczerze żałować za grzech z postanowieniem, że nie będę więcej grzeszył, wyznać grzechy na spowiedzi oraz zadośćuczynić, czyli wynagrodzić Bogu i ludziom zapopełnione zło. Najczęściej kapłan zadaje pokutę - modlitwę, czytanie Biblii, jakiś czyn (choćby pzrebaczenie komuś), albo pielgrzymkę do sanktuarium. Należy podać na wstępie jak długo nie byłem u spowiedzi (ewentualne powody), czy żyję w małżeństwie czy samotnie, czy odprawiłem ostatnio zadaną pokutę, a nastepnie wyznać grzechy. Zdarzają się sytaucje życiowe, że kapłan nie może udzielić rozgrzeszenia, albo odkłada je aż do czasu ustąpienia przeszkody. W sytauacji zagrożenia życia np. operacja, zawał, kapłan rozgrzesza każdego, kto szczerze żałuje za wszystkie grzechy, a także może udzielić namaszczenia chorych.

Spowiedź w naszej świątyni odbywa się podczas wszystkich mszy św. oraz indywidualnie, gdy ktoś się z którymś z księży umówi.